Oldskool racen met Challenger V8 GT van Hendriks Motorsport

Door:Hendriks Motorsport BV
Oldskool racen met Challenger V8 GT van Hendriks Motorsport
Hij brult, stampt, briest en loopt de macho uit te hangen, maar blijkt stiekem zo lichtvoetig en beweeglijk als een ballerina. Maak kennis met de Challenger V8 GT van Hendriks Motorsport, een gifgroen monster dat tijdens de Zandvoort 500 het peloton

Source : Start Autosport Magazine / written by: Aart van der Haagen

 

Voor echte kerels

 

Hij brult, stampt, briest en loopt de macho uit te hangen, maar blijkt stiekem zo lichtvoetig en beweeglijk als een ballerina. Maak kennis met de Challenger V8 GT van Hendriks Motorsport, een gifgroen monster dat tijdens de Zandvoort 500 het peloton van Porsches kwam opschudden en nota bene op keiharde banden de tweede kwalificatietijd opeiste. Dat belooft wat.

Nieuw voor de lezers van Start ’84 zijn ze allang niet meer, deze indringers in de autorensport, gevestigd in het Limburgse Maasbree. De mannen van Hendriks Motorsport houden sinds jaar en dag een aanzienlijk deel van het LMV8-veld op de grote oval van Raceway Venray draaiende en bemoeien zich tegenwoordig ook met de NASCAR Whelen Euro Series, een rechtstreekse afgeleide van het prestieuze Amerikaanse kampioenschap. Ze stellen racewagens samen volgens de beste tradities uit de Verenigde Staten, maar dan waar mogelijk en nodig aangepast aan de Europese normen, altijd met dezelfde ingrediënten: een buizenchassis met daarin een oersterke V8 van General Motors en een robuuste vierbak, een relatief eenvoudige wielophanging en dat alles verpakt in een polyester silhouetbody. Dit klassieke recept garandeert lage operationele kosten voor een team en tegelijkertijd een zeer pure racebeleving voor de rijder, die de gedragingen van de auto tot op het bot voelt en nog écht moet werken voor de kost. Tijden veranderen, maar gelukkig voor de puristen niet overal.

 

Cruciale verschillen

 

Roy Hendriks verwoordt het nog wat specifieker. “Moderne racewagens nemen de coureur heel veel taken uit handen. Ze schakelen semiautomatisch en beschikken over systemen als ABS, launch control en tractieregeling. Dat zal in de toekomst alleen maar verder toenemen, met de opkomst van hybrides en elektrische modellen. Je gaat er vrij makkelijk hard mee, zonder dat je per se bijzondere rijderskwaliteiten hoeft te hebben. Wij houden van de essentie van het racen, wat zoveel betekent als dat je de auto je wil oplegt. Daar wordt het bovendien meteen een klap goedkoper van, althans, op de manier zoals wij het aanpakken.” In de Start ’84-rubriek ‘Waar zijn wij mee bezig?’ ontvouwde Hendriks Motorsport al eerder zijn plannen om de autorensport te gaan verkennen en daarbij ligt het zwaartepunt op endurance. “We overleggen met diverse organisaties, zoals de Belcar. De Challenger V8 GT komt voor verhuur beschikbaar, maar geïnteresseerden kunnen ook een nieuwe auto kopen en die door ons laten samenstellen. Circuitservice verlenen we daarbij graag.” De overstap naar de autorensport lijkt zo gemaakt, maar er zitten cruciale verschillen tussen het zogenoemde Lefthander-chassis voor de oval en de variant voor reguliere circuits. “Normaal bouwen we asymmetrische auto’s met het gewicht uit het midden. 57 procent van de massa bevindt zich links. Dat zit in de structuur, de plaatsing van motor, bak, differentieel etcetera. Even wat dingen aanpassen is dus niet aan de orde.”

Drie modellen

 

Nou vinden we in principe dezelfde principes terug in de DNRT V8, die begin 2018 klaar leek voor een revival, maar toch niet echt coureurs op de been wist te brengen. “Mensen oordelen naar uiterlijk,” stelt Hendriks. “Het design doet het in aërodynamisch opzicht heel goed, maar oogt niet echt aantrekkelijk. Wij kiezen voor een model dat rechtstreeks de link legt met een mooie muscle car voor op straat, waarbij we keuze bieden uit drie modellen: de Dodge Challenger, de Ford Mustang en de Chevrolet Camaro. Elk van die body’s past zo op het universele chassis, met wat kleine aanpassingen. Ze zijn gemaakt van polyester en door ons uitgevoerd met een carbon achterspoiler en een splitter. Waarschijnlijk voegen we nog een diffusor toe. Een ander belangrijk verschil zit in het feit dat wij het chassis geschikt hebben gemaakt voor montage van 18-inch wielen, wat veel meer keuzevrijheid in banden geeft. Wel zo handig bij reglementen die een bepaald model en type voorschrijven, bovendien rijdt zo’n auto nogal apart op de ballonbanden die we normaal monteren. Dat schrikt veel mensen af, weten we uit ervaring. De grotere velgen staan ook veel krachtiger remmen toe en dat vormt zeker bij endurance - waar we onder andere op mikken - geen overbodige luxe.”

 

Meesturend effect

 

Vóór beschikt zo’n Trans Am, zoals de verzamelnaam van de modellen luidt (niet te verwarren met de Pontiac Firebird), over een ophanging met dubbele wishbones en achter over een starre as. Nee, niet lachen, voor het circuit voldoet die méér dan uitstekend en je kunt hem via een uitgekiende afstelling van de lokalisatiestangen zelfs een meesturend effect geven. Waar de DNRT V8 nog wel eens problemen vertoont met het dropgear-differentieel in een aluminium behuizing, kiest Hendriks Motorsport voor een loeisterke 9-inch achteras van Ford met een stalen kast en een eenvoudige wokkelsper. “We willen de auto makkelijk reparabel maken, daarom hebben we ook de originele naven met zwaar uitgevoerde lagers aangehouden,” verklaart Roy Hendriks. AP Racing levert forsbemeten remmen, die zonder enige vorm van bekrachtiging de slechts 1130 kg lichte machine met overmacht tot stilstand kunnen dwingen. Servobesturing bezit deze racewagen trouwens wel.

 

Nooit besparen

 

Geen Amerikaan zonder V8, in dit geval eentje van 6,2 liter met 530 pk. Hendriks: “Mede met het oog op endurance stellen wij zelf uit de beste, sterkste componenten een LS-Blok samen; besparen op draaiwerk doen we nooit. Zo’n motor moet een aantal seizoenen meegaan zonder opengemaakt te hoeven worden. De koppen laten we CNC-frezen in plaats van gieten, wat een optimale flow naar alle cilinders garandeert. In het kader van eenvoud hebben we nog even carburatie overwogen, maar inspuiting geeft meer afstelmogelijkheden, daarom passen we als tussenvorm een monopointsysteem met vier injectoren in een soort van carburateur toe.” Een snel en goed te programmeren ECU van Holley stuurt dit kwartet alsmede de ontsteking aan. Met de onverwoestbare G-Force-transmissie, een vierversnellings-klauwbak met een H-patroon, deed Hendriks Motorsport al ervaring op in de NASCAR Whelen Euro Series. “Je hoeft alleen te ontkoppelen bij het wegrijden, niet tijdens het schakelen. Ga je terug in verzet, dan dien je wel tussengas te geven.” Aha, voor echte kerels, dus.

 

1:42,3 minuten

 

Tijdens de Zandvoort 500 (WEK) op 24 november beleefde de bijna lichtgevend groene Challenger V8 GT van Hendriks Motorsport zijn vuurdoop, voorafgegaan door tests in de duinen en op Circuit Zolder, die vlekkeloos verliepen. “Wat kleine kinderziekten, niks bijzonders,” vertelt Joep Hendriks. “Tijdens de kwalificatie op zaterdagochtend toonde de auto zijn geweldige potentieel, door op harde endurancebanden van Hankook de tweede tijd te klokken, direct achter een Porsche 991 op veel zachter Dunlop-rubber.” Loris Hezemans, die voor de gelegenheid samen met de Zwitser Giorgio Maggi en de Luxemburger Clement Seyler het rijderstrio vormde, bevestigt dat. “De snelste ronde zat nu op 1:42,3 minuten en ik denk dat daar zeker nog anderhalve seconde vanaf kan, als we met de Nieuwjaarsrace ook Dunlops gebruiken. Jammer dat we in de wedstrijd tijd verloren toen ik onder code 60 een Porsche vóór mij die ineens hard remde aantikte. Een snelle reparatie van de schade bleek niet voldoende, zodat ik een tweede keer moest binnenkomen om de pinnen van de motorkap te laten vervangen.” Helaas liep in het laatste uur van de race het differentieel stuk nadat de koeling beperkt werd door de lichte schade en moest de Challenger opgeven, maar zijn kwaliteiten heeft hij bewezen.

In grensbereik meer marge

 

Hezemans blijkt erg gecharmeerd van dit type racewagen, wat mede verklaart waarom hij het GT3-kampioenschap met de Lamborghini Huracán van Grasser Racing Team verlaat en zich in 2019 volledig op de NASCAR Whelen Euro Series (met Hendriks Motorsport) zal concentreren, naast een volledig WEK-programma met de Challenger V8 GT. “Ik vind dit veel gaver. Zonder al die elektronica krijg je echt het gevoel van een racewagen; het pure rijden. Veel mensen denken onterecht dat deze auto log en zwaar is, omdat hij zo groot oogt. Zeker, je moet er zonder ABS, traction control en schakelpeddels wel voor werken en daarbij hoort ook tussengas geven, maar vermoeiend vind ik hem niet. Ten opzichte van de Porsches met hun motor achterin en launch control laat hij bij de start wat liggen, wat hij echter gauw compenseert in de hogesnelheidsbochten, waar hij net even harder doorheen kan. Er zit een tikkeltje meer rol en flex in het chassis, wat er samen met de iets zachtere vering voor zorgt dat je in het grensbereik meer marge hebt. Begint de kont te bewegen, dan corrigeer je dat heel makkelijk. Om er het maximale uit te halen, moet je telkens een beetje op overstuur gaan zitten.” Tsja, we zeiden het al: de Challenger V8 GT van Hendriks Motorsport is een racewagen voor echte kerels.

 

 

 

Reacties
Wees de eerste om te reageren...
Laat een reactie achter